Ervaringsverhaal Natascha
Over een gevoelige start, verbinding en leren reguleren
Mijn naam is Natascha. Ik ben geboren in 1970 en mijn leven begon met een gevoelige start. Ik werd één maand te vroeg geboren en bracht mijn eerste drie weken door in de couveuse.
Een begin waar ik zelf natuurlijk geen bewuste herinneringen aan heb. Lange tijd was het voor mij vooral een feit uit mijn levensverhaal: iets wat ooit was gebeurd en waar ik verder niet zoveel bij stilstond. Pas veel later kwam de vraag wat die start eigenlijk voor mij betekende.
Mijn persoonlijke zoektocht begon inmiddels zo’n 25 jaar geleden. Ik liep vast in de zoveelste relatie en kwam via mijn huisarts bij maatschappelijk werk terecht. Ik wist toen nog niet dat dit het begin zou worden van een lange zoektocht naar mezelf.
Waarom lukte het me steeds niet in relaties? Waarom paste ik me zo gemakkelijk aan? Waarom was verbinding voor mij zo belangrijk en kon juist die verbinding me tegelijkertijd zo raken?
Langzaam ben ik ook verder terug gaan kijken naar mijn jeugd. Mijn moeder was voor mij emotioneel niet bereikbaar. Dat betekent niet dat er geen liefde was, maar wel dat ik als kind niet altijd bij haar terecht kon met wat er van binnen bij mij gebeurde. Ik leerde mijn eigen weg te vinden en mijn emoties sterk af te stemmen op de ander.
Later zag ik vergelijkbare patronen terug in andere delen van mijn leven. Zo merkte ik in mijn werk dat autoritaire mensen mij enorm konden triggeren. Mensen die vanuit hun positie communiceerden of zich emotioneel afsloten, raakten mij dusdanig dat mijn reactie veel groter leek dan alleen het moment zelf.
Ik begon te herkennen wat er dan in mij gebeurde. Ik paste me aan, ging pleasen en was sterk gericht op de ander, bang om de verbinding kwijt te raken.
Tegelijkertijd zat er veel wilskracht in mij. Als ik iets wilde bereiken, ging ik ervoor en zorgde ik ervoor dat het ook gebeurde.
Gaandeweg kwam ik uit bij mijn gevoelige start. Zou die misschien ook iets met deze patronen te maken kunnen hebben?
Niet als dé verklaring, want we worden door zoveel meer gevormd. Door onze ouders en het gezin waarin we opgroeien, door relaties en door alles wat we in ons leven meemaken. Maar inmiddels hoort ook mijn vroege start voor mij bij dat verhaal.
Langzaam werd duidelijk dat het voor mij over reguleren gaat.
Mijn zenuwstelsel moest al heel vroeg in actie komen. In een periode waarin veiligheid en nabijheid zo belangrijk zijn, kreeg mijn lichaam te maken met een andere omgeving: de couveuse, het licht, het constante geluid, medische handelingen en de fysieke afstand tot mijn ouders. Mijn systeem moest reageren, gericht op overleven.
Ik ontdekte dat dit mechanisme later in mijn leven nog steeds actief kon worden op momenten waarop dat niet meer op zo’n intense manier nodig was.
Zo leerde ik anders kijken naar angst en controle, naar wilskracht en aanpassen, naar mijn behoefte aan verbinding én de angst om die verbinding kwijt te raken.
Niet vanuit de gedachte: zie je wel, daar komt het door. Veel meer vanuit verwondering: hé… zou dit misschien óók een stukje van mijn verhaal kunnen zijn?
Na 25 jaar heb ik nog steeds niet alle antwoorden. Wel herken ik steeds vaker en sneller wat er in mij gebeurt. Daardoor kan ik eerder een andere beweging maken: van angst naar vertrouwen. Van dingen met wilskracht voor elkaar willen krijgen naar soms ook durven en kunnen loslaten.
Ik leer te vertrouwen op mezelf en op het idee dat wat voor mij bedoeld is, op mijn pad zal komen.
Dat lukt niet altijd. Ook ik schiet nog in oude patronen. Het verschil is dat ik ze nu eerder herken en mezelf steeds beter kan reguleren.
Voor mij betekent groei dan ook niet dat iets nooit meer gebeurt. Het betekent dat ik herken wát er gebeurt en steeds beter weet wat ik nodig heb om terug te komen bij mezelf.
Die ervaring neem ik mee in mijn werk als psychosociaal therapeut en systemisch begeleider én in mijn betrokkenheid bij onze doelgroep. Ik zet mij vrijwillig in voor mensen die te vroeg, te licht of ziek geboren zijn. Samen met Ingeborg Anna werk ik voor onze doelgroep binnen Care4Neo en inmiddels ook vanuit haar eigen stichting I AM+.
We willen niet alleen praten óver onze doelgroep. We willen mensen iets aanreiken waar ze werkelijk iets aan hebben.
Daarom spreken we over regulatie en het zenuwstelsel. Over het herkennen van wat er gebeurt wanneer je systeem in actie komt. En over praktische handvatten die kunnen helpen om weer rust en veiligheid in jezelf te ervaren.
Niet om te zeggen dat alles voortkomt uit je vroege start, maar wel om nieuwsgierig te mogen worden naar de vraag:
Wat probeert mijn systeem mij eigenlijk te vertellen?
En misschien kan mijn verhaal iemand uitnodigen om zichzelf diezelfde vraag te stellen:
Zou mijn gevoelige start óók een stukje van mijn verhaal kunnen zijn?
Liefs,
Natascha
