Ervaringsverhaal Marjolein
Een kwetsbare start, met hoop voor de toekomst
Mijn naam is Marjolein. Ik ben geboren op 8 november 2009, na 26 weken zwangerschap. Bij mijn geboorte woog ik maar 755 gram.
Mijn start was heel anders
Mijn moeder kreeg tijdens de zwangerschap pre-eclampsie en het HELLP-syndroom. Daardoor kwam ik veel te vroeg ter wereld. Het was een heel spannende en moeilijke tijd voor mijn familie. Ik had verschillende infecties en moest aan de beademing.
Ik heb 15 weken op de NICU gelegen en daarna nog 2,5 week op de High Care. Tijdens mijn opname kreeg ik ook een bloedprop in mijn linkernier. Daardoor moest mijn linkernier verwijderd worden en leef ik nu met één nier. Ik heb geluk gehad dat de bloedprop niet naar mijn hersenen of hart is gegaan.
Eindelijk naar huis
Na in totaal 17,5 week in het ziekenhuis mocht ik eindelijk naar huis, naar mijn familie. Dat was natuurlijk heel fijn, maar ik had nog wel extra zorg nodig. Mijn longen waren nog niet helemaal volgroeid en daarom had ik zuurstof en een monitor nodig. Ook moest ik medicijnen gebruiken.
Na ruim een halfjaar kon ik overdag zonder zuurstof. ’s Nachts heb ik nog langere tijd zuurstof nodig gehad.
Hoe het nu met mij gaat
Inmiddels gaat het gelukkig goed met mij. Ik doe aan karate en speel piano, en daar geniet ik van. Omdat ik nog maar één nier heb en last kan hebben van een hoge bloeddruk, blijf ik regelmatig onder controle in het ziekenhuis. Tot nu toe gaat dat gelukkig goed.
De laatste tijd heb ik ook last van overprikkeling. Ik krijg hulp van een ergotherapeut en merk dat het steeds beter gaat.
Ik vind het moeilijk om babyfoto’s van mezelf te zien. Mijn ergotherapeut denkt dat ik een trauma aan mijn vroeggeboorte heb overgehouden. Binnenkort ga ik naar een medisch kinderpsycholoog. Ik hoop dat dit mij kan helpen om hier beter mee om te gaan.
Mijn verhaal delen om anderen hoop te geven
Ik deel mijn verhaal graag om anderen te laten zien dat er, ondanks een kwetsbare start, veel mogelijk is. Ik hoop dat mijn ervaringen herkenning en hoop bieden aan mensen die zelf te vroeg geboren zijn of op een andere manier een kwetsbare start hebben gehad.
Misschien helpt mijn verhaal hen om te voelen dat ze niet alleen zijn en dat het waardevol is om ervaringen met elkaar te delen. Want soms kan het al veel betekenen om te ontdekken dat anderen iets soortgelijks hebben meegemaakt.
