Ingeborg Anna • 19 december 2021
Journalen kan je helpen je stresslevel te verlagen
We leven in een bijzondere tijd, waarin veel van ons wordt gevraagd, op vele vlakken.
Stresslevels schieten omhoog, het geluksgevoel neemt af.
Ik kan duizend en één dingen zeggen,
het raakt ons allemaal.
Je kan de wereld niet veranderen, maar wél de manier hoe je naar de wereld kijkt.
De kunst is, denk ik, om zo dicht mogelijk bij jezelf
te blijven.
Niet te oordelen en te veroordelen.
Je hebt er niets aan, het kost je alleen maar (negatieve) energie.
Ga na waar jij energie van krijgt, schenk aandacht waar je dankbaar voor bent
en denk vooral in mogelijkheden en oplossingen. Heb vertrouwen 🙏🏽
Maar hoe doe je dat nu?
Vind jij het ook zo lastig om ingesleten gewoonten en gedachten te veranderen?
Dan ben je zeker niet de enige.
Het menselijk brein is namelijk dol op aangeleerde patronen en dit maakt ze vaak zo moeilijk
te doorbreken.
Veel begint bij INZICHT.
Schrijven (journalen) is een hele krachtig manier om de neuroplasticiteit van je brein
voor je te laten werken.
Wanneer je namelijk actief met schrijven aan de slag gaat, zal je merken dat het je stressniveau verlaagt
en je concentratievermogen toeneemt. Zo benut je je neuroplasticiteit optimaal.
Daarnaast boost schrijven je humeur
en creativiteit.
Kortom:
Journalen is ontzettend goed voor het brein én kan je inzichten geven in datgene
waar je energie van krijgt, welke gedachten de boventoon voeren
en welke ingeslepen patronen wellicht niet zo helpend voor je zijn.
Door deze inzichten ben je in staat, om voor jezelf betere en handigere keuzes te maken.
Er ontstaat ruimte.
En dat alles verlaagd je stress niveau en daarmee boost
het dus ook je immuunsysteem.
Mijn tip aan jou zou zijn:
(en doe er vooral mee wat je voor jou goed voelt en werkt
😊)
Neem elke dag 15 minuten de tijd om te journalen
De kracht zit hem namelijk ook in herhalen
😉
om inspiratie op te doen en om in jezelf en je eigen brein te investeren.
En vergeet vooral niet:
Geniet van vandaag & herhaal het morgen.
Liefs,
Ingeborg Anna
Edwin groeit op na een kwetsbare start met cerebrale parese. Zijn verhaal gaat over verlies, kansen krijgen en gezien worden om wat hij kan.
Hanne deelt hoe haar vroeggeboorte haar hielp haar stressgevoeligheid te begrijpen en hoe ze leerde luisteren naar haar zenuwstelsel.
Natascha deelt hoe haar gevoelige start en zoektocht haar anders leerden kijken naar verbinding, patronen en de kracht van regulatie.